Tüm Avrupa için tek bir beyan mı, ülke başına bir tane mi? Dil gereksinimleri, yetkili temsilciler ve sıklıkla karıştırılan EPR kaydından farkı.
PPWR Madde 39(2) uyarınca, beyan ambalajın satıldığı veya pazarda mevcut olduğu üye devletin gerektirdiği dilde hazırlanmalı veya çevrilmelidir. Ancak, yorumlama konusunda uzman kaynaklar farklı görüşlere sahiptir.
Bazıları bunu, beyanın başından itibaren ulusal dilde düzenlenmesi gerektiği şeklinde yorumlar. Diğerleri bunu talep üzerine çeviri yükümlülüğü olarak anlar — yani: talep edildiğinde gerekli dilde beyanı sunabilmelisiniz, ancak paralel olarak birden fazla sürüm yayınlamanız gerekmeyebilir.
Pratikte, her iki yorum da aynı güvenli yaklaşıma götürür: sattığınız her pazar için ilgili resmi dilde bir sürüm hazır bulundurun. Bu şekilde, hangi yorumun bir yetkili tarafından benimsendiğinden bağımsız olarak güvende olursunuz. Tam bu nedenle, oluşturucumuz tek bir veri girişinden, seçtiğiniz her hedef ülkenin dilinde beyan oluşturur — verileri birden fazla kez yazmanıza gerek kalmadan.
İçerik açısından, hayır — ambalajınız hakkındaki teknik iddialar tüm Avrupa'da aynıdır. PPWR bir tüzük olarak tüm üye devletlerde doğrudan geçerlidir; ambalaj için kendi başına ulusal olarak farklı uygunluk gereksinimleri mevcut değildir.
Farklı olan dildir: PPWR Madde 39(2) uyarınca, beyan ilgili üye devletin gerektirdiği dilde mevcut olmalıdır. Bu yüzden pratikte, her hedef pazar için aynı içeriğin dilsel olarak uygun bir sürümüne ihtiyacınız vardır.
Bu, EPR kaydından kesinlikle ayrılmalıdır: genişletilmiş üretici sorumluluğu için — yani kayıt ve atık yönetim maliyetlerine katılım — her ülkede ilgili ulusal sicile gerçekten kendi kaydınızı yaptırmanız gerekir. Bu ayrı bir yükümlülüktür, uygunluk beyanı meselesi değil. Özetle: bir içerik beyanı, birden fazla dil sürümü — ancak ayrı olarak, ülke başına bir kayıt.
Uygunluk beyanı için: ambalaj türü başına bir içerik beyanı, beş dil sürümüyle — her hedef pazar için bir tane. İçerik aynıdır, sadece dil farklıdır. Bunun yanı sıra birden fazla ambalaj türünüz de varsa, bu aynı oranda artar: beş ülkeyle üç kutu boyutu, on beş belge demektir — ancak bir kez toplamanız gereken yalnızca üç farklı veri seti.
Ayrıca EPR yükümlülükleri vardır: beş ülkenin her biri için genellikle ilgili ulusal ambalaj siciline kendi kaydınıza ve bir toplama sistemine katılıma ihtiyacınız vardır. Bu yükümlülüğün uygunluk beyanıyla hiçbir ilgisi yoktur, ancak sıkça bununla karıştırılır.
Pratikte bu şu anlama gelir: malzeme verileriniz olduğunda, beyanlar için kendi çabanız yönetilebilir. En fazla çaba ulusal kayıtlarda harcanır.
Yalnızca sınırlı ölçüde. İngilizce, İrlanda ve Malta'da resmi dildir — bu pazarlar için, İngilizce sürüm sorun değildir. Almanya, Fransa, İtalya, İspanya veya Polonya için, bunun aksine, bir yetkili ilgili ulusal dili talep edebilir. Bazı yetkililer pratikte İngilizceyi kabul eder, ancak bunun için yükümlü değildirler.
Buna güvenmek önlenebilir bir risktir — özellikle gerçek bir durumda dokümantasyon sunmak için yalnızca on gün kaldıysa. Tedarik zinciri için, İngilizcenin hala kendi yeri vardır: iş müşterileri, pazar yerleri ve uluslararası ortaklar genellikle bununla çalışır. Bu yüzden, ulusal dile ek olarak bir İngilizce sürüm nadiren gereksizdir.
Tavsiyemiz: yetkili için ana sürüm olarak ulusal dil, iş ortakları için isteğe bağlı referans sürümü olarak İngilizce. Tam bu kombinasyon, oluşturucumuzda basit bir onay kutusuyla oluşturulabilir.
Prensipte kendiniz düzenleyebilirsiniz — üretici rolü için AB merkezi gerekli değildir. Ancak pratikte hemen şu soru ortaya çıkar: AB'deki yetkililer için kim bulunabilir ve orada dokümantasyon sunabilir.
Bunun için PPWR yetkili temsilci düzenlemesi öngörür: Madde 17 uyarınca, üretici AB'de merkezi olan bir yetkili temsilciyi yazılı olarak atayabilir, bu temsilci diğer şeylerin yanı sıra pazar denetim makamları için uygunluk beyanı ve teknik dokümantasyonu hazır bulundurur.
Ayrıca şu da geçerlidir: üçüncü bir ülkeden AB'ye mal ithal eden kişi, kendi yükümlülükleri olan bir ithalatçıdır. Üçüncü ülke tedarikçisi gerçekten yetkililer için bulunamıyorsa, üretici yükümlülükleri AB ithalatçısına düşebilir — o zaman sorumluluk Avrupalı alıcınıza aittir, size değil.
Çin, Türkiye veya Birleşik Krallık'taki satıcılar için bunun somut anlamı: bir yetkili temsilci mi atadığınızı yoksa AB ithalatçınızın mı bu rolü üstlendiğini erken netleştirin. Belirsiz sorumluluk, bu durumda en yaygın hatadır.
PPWR Madde 17 uyarınca uygunluk beyanı için, prensipte AB'de merkezi olan bir yetkili temsilci yeterlidir — sattığınız her üye devlette merkeziniz olması gerekmez. Genişletilmiş üretici sorumluluğuyla durum farklıdır: orada birçok üye devlet, ilgili ülkede yerleşimi olmayan şirketlerden o belirli ülkenin EPR yükümlülükleri için kendi yetkili temsilcilerini talep eder. Bu, farklı bir amacı olan farklı bir roldür.
Bu ikilik pratikte en yaygın karışıklıklardan biridir: Madde 17 kapsamındaki PPWR yetkili temsilcisi uygunluk dokümantasyonunu ele alır. EPR yetkili temsilcisi ilgili ülkedeki kaydı ve atık yönetimine katılımı ele alır.
Dürüst olmak gerekirse, bu alandaki ulusal gereksinimler hala gelişmektedir. Birden fazla ülkede satış yapan kişi, tek tip bir kural varsaymak yerine her hedef pazar için durumu kontrol etmelidir.
İçerik açısından, evet. PPWR bir AB tüzüğüdür ve tüm üye devletlerde doğrudan geçerlidir — Avusturya'da ambalaj için kendi başına farklı uygunluk gereksinimleri yoktur. Beyanınızın teknik iddiaları orada da aynıdır.
Avusturya'da da Almanca resmi dil olduğundan, dil sorusu da bir sorun değildir: Almanca bir beyan, Avusturya pazarı için PPWR Madde 39(2) gereksinimini karşılar.
Ayrıca ihtiyacınız olan: Avusturya EPR yükümlülükleri. Avusturya'da ilk kez ambalaj sunan kişi, orada kayıt yaptırmalı ve bir toplama ve geri kazanım sistemine katılmalıdır — uygunluk beyanı aynı kalsa bile. Genel kural burada da geçerlidir: uygunluk beyanı Avrupa çapındadır, kayıt ve atık yönetim yükümlülükleri ulusaldır.
İsviçre AB üye devleti değildir, PPWR orada doğrudan geçerli değildir. Ancak, İsviçre'den AB'ye gönderdiğiniz ambalaj için tam olarak geçerlidir — bu durumda AB pazarına ambalaj sunuyorsunuz ve uygunluk beyanına ihtiyacınız var.
Birleşik Krallık, Brexit'ten beri üçüncü bir ülkedir. AB'ye mal gönderen İngiliz satıcılar, Çinli veya Türk satıcılarla aynı durumdadır: üretici yükümlülükleri, muhtemelen yetkili temsilci, ilgili hedef pazarda EPR kaydı.
Kuzey İrlanda özel bir durumdur. Windsor Çerçevesi nedeniyle, orada mal hareketi için bazı AB kuralları hala geçerlidir. PPWR'nin orada geçerli olup olmadığı ve ne ölçüde, dürüstçe kesin bir cevap veremediğimiz bir sorudur — burada özel durumunuz için özel bir doğrulama uygundur.
Üçü için de eşit olarak geçerlidir: belirleyici olan merkezinizin nerede olduğu değil, AB pazarına ambalaj sunup sunmadığınızdır.
Hayır, bunlar tamamen farklı iki yükümlülüktür — ve bunları karıştırmak sınır ötesi satışta en yaygın hatadır.
PPWR Madde 39 uyarınca uygunluk beyanı, ambalajın özellikleri hakkında bilgi veren Avrupa çapında bir ürün belgesidir. Hiçbir yere sunulmaz, sadece hazır bulundurulur ve talep edildiğinde sunulur.
Ulusal ambalaj siciline kayıt ise, genişletilmiş üretici sorumluluğu kapsamında ulusal bir yükümlülüktür. Her AB ülkesinin kendi sicili vardır, ve orada aktif olarak kaydolmalı, bir toplama sistemine katılmalı ve miktarları beyan etmelisiniz. Her ikisi de birlikte mevcuttur. Mükemmel bir uygunluk beyanı kaydın yerini tutmaz, ve bir kayıt uygunluk beyanının yerini tutmaz.
Evet, ve büyük ölçüde — ancak esas olarak EPR yükümlülüklerinde, uygunluk beyanında değil. Son müşterilere doğrudan sınır ötesi satışta, hedef ülkede orada ilk kez ambalaj sunan kişi sayılırsınız. Bununla birlikte, o ülkedeki kayıt ve atık yönetim yükümlülükleri doğrudan size düşer — müşterinize değil, pazar yerine de değil.
Uygunluk beyanı için içerik açısından hiçbir şey değişmez: aynı ambalaj için aynı beyan kalır. Eklenen şey, gönderdiğiniz her hedef pazar için uygun dil sürümüdür.
Pratikte, birden fazla AB ülkesine gönderim yapan bir çevrimiçi satıcı için bu şu anlama gelir: verileriniz olduğunda, beyanlar hızlıca oluşturulur. Gerçek çaba ulusal kayıtlardadır — ve bir pazar yerinin talep etmesini beklememelisiniz.
Bu sayfadaki tüm bilgiler, 22 Ocak 2025'te Avrupa Birliği Resmi Gazetesi'nde yayınlanan Tüzük (AB) 2025/40 (PPWR) resmi metnine dayanmaktadır.
Tüzük (AB) 2025/40 tam metni EUR-Lex'te (İngilizce) →
PPWR hakkında Avrupa Komisyonu kılavuzu, C(2026) 3702, 5 Haziran 2026 →
Komisyon kılavuzları yasal olarak bağlayıcı değildir, ancak birçok yorumlama sorununu açıklığa kavuşturur. Ulusal EPR gereksinimleri şu anda gelişmektedir ve her hedef pazar için kontrol edilmelidir. Bu makale belirli bir durumda yasal danışmanlığın yerini tutmaz.