PPWR etiketleme: ambalajda hangi bilgiler bulunmalı?

(AB) 2025/40 sayılı Tüzüğün 15. maddesi, ikisi de "PPWR etiketlemesi" ortak adı altında toplandığı için neredeyse her zaman birbirine karıştırılan iki bağımsız yükümlülük belirler.

5. fıkra, bir tanımlama işareti gerektirir: ambalaj, tip, parti veya seri numarası ya da benzer şekilde ambalajın açıkça tanımlanmasını sağlayan başka bir unsur taşımalıdır. Amaç, piyasa gözetimi veya geri çağırma durumunda izlenebilirliktir.

6. fıkra ayrıca üreticinin iletişim bilgilerini gerektirir: ad, tescilli ticaret unvanı veya markası, posta adresi ve varsa elektronik iletişim yolu.

Yalnızca basılı bir marka adı bu iki yükümlülükten hiçbirini karşılamaz — ne bir tanımlama numarasıdır ne de iletişim imkânı sunan eksiksiz bir posta adresidir. Her iki yükümlülük de 12 Ağustos 2026'dan bu yana tüm AB üye ülkelerinde, ulusal mevzuata aktarım gerekmeksizin, doğrudan ve birbirinden bağımsız olarak uygulanmaktadır.

Teknik olarak evet, ancak her iki fıkra için hukuki dayanak farklıdır — bir piyasa gözetim otoritesiyle tartışma yaşanması ihtimaline karşı bilinmesinde fayda var.

İletişim bilgileri (6. fıkra) için tüzük metni, doğrudan ambalaja basmaya eşdeğer bir alternatif olarak QR kodunu veya başka bir veri taşıyıcısını açıkça belirtir.

Tanımlama numarası (5. fıkra) için ifade farklıdır: metin burada QR kodunu ayrı bir alternatif olarak zikretmez. Belirtilen tek istisna, ambalajın boyutu veya niteliğinin doğrudan işaretlemeyi imkânsız kılması durumunda geçerli olan eşlik eden belgedir.

Uygulamada birçok şirket yine de her iki bilgiyi de aynı QR koduna yerleştirir — bu izin verilen ve yaygın bir uygulamadır. Ancak özellikle tanımlama numarası söz konusu olduğunda bu uygulama, açıkça belirtilen bir QR alternatifinden çok madde 15(7)'deki genel okunabilirlik gereksiniminden dayanağını alır. Günlük uygulamada genellikle bir fark yaratmaz, sağlam bir hukuki gerekçe açısından ise yaratır.

Yalnızca bir istisna olarak, varsayılan bir yol olarak değil — ve koşullar hangi bilgiye bağlı olduğuna göre değişir.

Tanımlama numarası (5. fıkra) için eşlik eden belge açıkça öngörülmüştür, ancak bir koşula bağlıdır: ambalajın boyutu veya niteliği doğrudan baskıyı nesnel olarak imkânsız kılmalıdır. Resmi kılavuzlarda sıkça verilen klasik örnek, üzerinde gerçekten yer olmayan küçük bir yoğurt kabıdır.

İletişim bilgileri (6. fıkra) için kademeli bir sıra geçerlidir: önce ambalaja baskı, mümkün değilse QR kod veya başka bir taşıyıcı, o da mümkün değilse eşlik eden belge.

Ambalajda hâlâ yer olduğu normal durumda, eşlik eden bir belgeye atıfta bulunmak doğrudan etiketleme yükümlülüğünün yerini almaya yetmez. İstisna dar tutulmuştur ve pratik bir varsayılan çözüm olarak kullanılmamalıdır.

Hayır ve bu karışıklık, şirketlerin yanlış son tarihi aklında tutmasının en yaygın nedenlerinden biridir.

Bu sayfanın konusu olan madde 15, tanımlama numarası ve üretici iletişim bilgileriyle ilgilidir. Herhangi bir ek uygulama tasarrufu olmaksızın 12 Ağustos 2026'dan bu yana doğrudan uygulanmaktadır.

Madde 12, tüketicilere ambalajı nasıl doğru şekilde ayrıştıracaklarını göstermesi amaçlanan uyumlaştırılmış ayrıştırma piktogramlarıyla ilgilidir. Bu yükümlülük, henüz kabul edilmemiş bir Avrupa Komisyonu uygulama tasarrufuna bağlıdır ve en erken 12 Ağustos 2028'de yürürlüğe girecektir.

Zorunlu geri dönüşüm sembollerinin "şimdiden" her ambalajda bulunması gerektiği iddiasıyla karşılaşırsanız, bu ya yanlış bir son tarihe ya da iki hükmün karıştırılmasına dayanır.

Madde 15, ambalaj seviyesine göre bir ayrım yapmaz. Satış ambalajı, grup ambalajı (birden fazla birimi bir araya getiren ambalaj) ve taşıma ambalajı, her biri PPWR anlamında kendi başına piyasaya sürülen bir ambalaj olduğu sürece eşit derecede kapsam dahilindedir.

Uygulamada: kendi logosunu taşıyan bir kutuda ürün gönderen bir çevrimiçi mağaza, bu kutuyu da etiketlemek zorundadır — bu, nötr bir taşıma dış ambalajı değil, kendi başına bir ambalaj seviyesidir.

İstisna, bir ambalaj seviyesinin hiçbir zaman bağımsız olarak piyasaya sürülmediği, yalnızca zaten etiketlenmiş daha büyük bir birimin bileşeni olarak kaldığı durumlardır — gerçek tedarik zincirinize göre durum bazında kontrol edilmelidir.

Tüzük kelimenin tam anlamıyla birebir eşleşme talep etmez, ancak kuralın amacı açıkça bu yöne işaret eder: tanımlama numarası, bir piyasa gözetim otoritesinin rafta gördüğü ambalajdan ilgili teknik belge ve AB uygunluk beyanına ulaşmasını sağlamalıdır (madde 15(5), madde 39 ile birlikte).

Numara hiçbir yere çıkmıyorsa veya farklı bir ambalaj yapılandırmasına ait bir beyana yönlendiriyorsa, tanımlama işlevi fiilen yerine getirilmemiş olur — otoritenin bakış açısından, bu belirli ambalajın geçerli hiçbir eşleşmesi yokmuş gibi görünür.

Uygulamada güvenli yol: iki ayrı numaralandırma sistemi yürütmek yerine, hem etikette hem de uygunluk beyanında aynı numarayı (veya açıkça izlenebilir bir bağlantıyı) kullanmaktır.

Bu, bir numaranın var olup olmadığına değil, bu SKU'nun gerçekten tek bir ambalaj yapılandırmasına ne kadar açık şekilde bağlı olduğuna bağlıdır.

Aynı SKU her zaman aynı ambalajı — aynı malzeme, aynı tedarikçi, aynı yapı — temsil ediyorsa, sorunsuz şekilde tanımlama işareti olarak kullanılabilir; ambalaja özel ayrı bir numara icat etmeye gerek yoktur.

Sorun, aynı SKU'nun zaman içinde farklı tedarikçilerden veya farklı fabrikalardan farklı ambalajlarla temin edilmesi durumunda ortaya çıkar. Bu durumda numara artık tek bir ambalajı açıkça göstermez ve madde 15(5)'in amaçladığı tanımlama işlevi yerine getirilmez.

Avrupa Komisyonu'nun güncellenmiş SSS'leri ayrıca, standartlaştırılmış her bir ambalaj biriminin kendi ayrı numarasına ihtiyaç duymadığını da açıklığa kavuşturur — yapılandırmaları farklı olmadığı sürece aynı partiden birden fazla özdeş birim ortak bir numarayı paylaşabilir.

Hayır. Madde 15, ambalajın kendisinde ne malzeme bileşenlerinin bir listesini ne de kullanılan malzemelerin belirtilmesini gerektirir — ne metin olarak ne de bir QR koduna gizlenmiş olarak.

Bu bilgiler, madde 38 kapsamındaki uygunluk değerlendirme prosedürünün bir parçası olarak hazırlanan ve saklanan teknik dokümantasyona aittir. Talep üzerine piyasa gözetim otoritelerine sunulması gerekir, ancak ambalaj üzerinde kamuya veya son müşteriye gösterilmesi gerekmez.

Ambalajın kendisinde yalnızca yukarıda açıklanan iki husus görünür olmalıdır: tanımlama numarası ve üreticinin iletişim bilgileri.

Hayır — zaten üretilmiş ancak henüz piyasaya sürülmemiş stok için somut durumda, Avrupa Komisyonu bunu Ağustos 2026 tarihli güncellenmiş PPWR SSS'sinde açıkça netleştirmiştir: son tarihten önce üretilmiş ancak henüz piyasaya sürülmemiş ambalajın, yalnızca bu işaretlemeyi eklemek için imha edilmesi, yeniden üretilmesi veya yeniden etiketlenmesi gerekmez. 5. ve 6. fıkraların gerektirdiği bilgiler bu geçiş durumunda eşlik eden bir belgeyle sağlanabilir — bu, halihazırda dolaşımda olan yeniden kullanılabilir ambalajlar için de açıkça geçerlidir.

Bu açıklamanın kapsamının tam olarak anlaşılması önemlidir: yalnızca son tarih itibarıyla mevcut stok için madde 15(5) ve (6) kapsamındaki etiketleme yükümlülüğüyle ilgilidir. PPWR'nin tüm yükümlülükleri için genel bir geçiş süresi değildir — örneğin madde 5'teki PFAS sınırları gibi madde kısıtlamaları bu kapsamda değildir.

Tüzük sabit bir tasarım öngörmez — önemli olan yalnızca gerekli bilgilerin mevcut, okunabilir ve doğru fıkraya atfedilebilir olmasıdır, belirli bir düzen değil.

Örnekte DE-2026-00482-A, 5. fıkranın tanımlama numarasıdır — ambalaja basılmış olmalıdır, bu alan için QR kodu bir alternatif olarak belirtilmemiştir. Şirket adı, adres ve iletişim bloğu 6. fıkrayı kapsar — burada baskı ve QR kodu eşdeğerdir. Örnekteki QR kodu yalnızca bu ikinci blok için isteğe bağlı bir taşıyıcıdır, basılı numaranın yerine geçmez.

Alanları hedef ülkeye göre otomatik biçimlendirilen böyle bir etiket, PPWR etiket oluşturucu ile ücretsiz olarak oluşturulabilir.